دایره عشق را ، حسن تو پرگار شد شوق جهان را گرفت ، خوبی گل خوار شد شمس چو تابنده شد ، سایه پراکنده شد عشق فزاینده شد ، عشوه پدیدار شد شوق به غم پنجه کرد ، ماه قدم رنجه کرد دل پی دیدار او ، بر در و دیوار شد داعیه ات در گرفت ، مدعی از سر گرفت حسن تو چون سر رسید ، داعیه بسیار شد پای طلب وارهید ، از گِل یأس و امید همتم از جا جهید ، عربده بیدار شد زلف تو چون شانه شد ، دشت گل افشانه شد سینه فراخی نمود ، رخ همه دیدار شد در بر ما یار شد ، قافیه بیدار شد آخر هجران رسید ، دلشده تیمار شد موسم وصلش رسید ، عشق به اهلش رسید سخت به سهلش رسید ، آخر طومار شد