نشستم تا در میخانه وا شد دلم دستم گرفت و پا به پا شد به یک سو دل کشید و پای در بند خداوندا دلم را دست و پا بند نهادم دستهایم بر در او کشیدم جرعه ای از ساغر او چو مستم با من از رفتن مگویید که دستم جز می و ساغر مپویید من امشب دستهایم شرم دارد که ساغر را دمی تنها گذارد سکوتم را سکوتم را غریوی است که در خمخانه ام ساغر فریبی است چو ساغر میشود خونین دل ما کزو پرشور بادا محفل ما شگفتم زین دل و باده گساری تو گویی خون بروی خون سپاری مرا شاید نگاهی تازه تر بود اگر ذهنم به جامی تازه تر بود بناگه این همه مستی جفا کرد دلم لرزید و دستم هم خطا کرد زمین بالا رسید وساغر افتاد شکست این ساغر و خون در سر افتاد نشستم ساغر بشکسته در دست دلم زین ساغر بشکسته بشکست چو خونم ریخت می بر روی دامن خداوندا چه خاکی بر سر من بناگه دستهایم جامگون شد غم از تخت سرورش سرنگون شد دو دستم ساغری شد می بریزید چو اخر میرسد در پی بریزید بسوگ ساغر امشب سوگوارم مرنج از من اگر امشب خمارم خم از میخانه امشب دست بردار به خونت جانب من را نگه دار به مستی میکشم آرام آرام غم سنگین هجر آن دلارام میان محفلم جای تو خالیست سروش عاشقانه با تو جاریست خدایا ساغر هر کس نگه دار شکسته دل به خون دل میازار
