کوچه دلتنگ تو بود بید مجنون رقصان اطلسی ها لبریز از لب این دیوار دست من می لرزد باز هم یک دیدار.... . . . دو قدم مانده به در تا بزنی عشق را بر تن من چقدر ثانیه ها کند شده بی قرارم قدری سرخ سرخ است هنوز و حرارت دارد صورتم شاید باز تپش این دل بی حوصله ام تند شده . . دو قدم مانده به در تا بزنی من فدای تو و آن دستانت تو مگر ایوبی که صبوری این قد°ر° با در و حلقه در... دست من می لرزد باز هم یک دیدار حلقه در فریاد پای من تاب ندارد انگار پسر همسایه چه دفی میزند این بار ... . . چقدر پرده ی دزدیده ی این پنجره بی تاب تو شد من چرا دلهره دارم... تو که ایوب شدی حضرت عشق، محض این کوچه بیا حاتم طایی باش و به سخاوت اینجا تو ببخشا به پریشانی من سالها آغوشت...
