ای ملخ های مفتش ؛ شرح شعر من و از ابر جویید که چه بی حاصلِ ِ این خاک . * بذر واژه در سیاهی شب از جور زمانه پوسید باد هم ، مرحمتی کرد تن تشنه ی خاک و بوسید . چه ثمر؟ زنده به گورند اشعار که چه بی حاصل این خاک _ هشدار _ * عاقبت چون صبح نوازشگر خورشید / روشن مزرعه ؛ می خشکد و می میرد و از کاشت خبر نیست . برداشت آزاد ...