یاء ، تاء ، یاء ، میم / کمرم شکست چو سرو بی صدا خم شد و بر زمین نشست آن زمان هیچ کس به جز قاصدک خبر نداشت بی وفا قاصدک مرا هم خبر نکرد من میان شعله های آتش و قطره های آب لحظه ای داغ بودم و لحظه ای سرد سرد رنگ سبز چشمان مادرم پریده بود در هجوم امواج رنگ های زرد باور اما نمی کند که مرده ای در اتاقت هنوز قرص ها زنده اند عطر تلخ آه و ناله های تو در فضای سرد خانه جا مانده اند در حضورت که نه ، بعد رفتنت حجم خانه پرشد ازعکس های تو لا به لای هر عکس هم که خوابیده ای بعد از این من چه طور بشنوم صدای تو؟ زنگ خانه هم این وسط کلی ماجراست دم به دم ذهن بیچاره را می کشد بر صلیب ( یاء ، تاء ، یاء ، میم / یعنی یتیم بی پدر شدی ای مهاجرغریب . )
