در چشم تو نشستم، چون اب در پیاله / ابم ولی عزیزم، چون گوهری یگانه هر لحظه لحظه انگار، من میروم ز یادت / یارا به یاد من باش در ظلمت شبانه چون قطره قطره هر بار از چشم تو روانم / گاهی به سان سیلم، گاهی به سان دانه من در میان راهم گویی به تو رسیدم / در سرزمین غربت، در کوی بی نشانه اخر تو بردی از من، ان تاب و ان توانم/ چون رهزنی که گویی راهی زدی دوباره رحمی بکن بر این دل، ای پادشاه ظالم/ گاهی نظر بینداز بر کار این زمانه من خود جمال رویت از بلبلان شنیدم / انان که مست بودند در حالت ترانه با جام عشق و عشرت هر لحظه می پریدند / در حال شرح مویت از شاخه ای به شاخه از هر کجا گذارم از تو شود سؤالم / دیوانه ی تو هستم بی حد و بی اندازه از هر دری که رفتم جز نام تو ندیدم / همواره در ره تو از خانه ای به خانه همچون غزال بی عقل در دام تو گرفتار / در جستجوی صیاد به سوی او روانه جانا غلام رویت در حلقه ی تو هستم / جانم نثار جانت تنها به یک اشاره
