حالا که در میدان ِ سکوت می تازی ، ازدحام ِ فریادی را بشنو که سرشت ِ تلخ ِ رفتنم را رسم می کند ! امروز ، هوای متراکم ِ بغض ام را به روی ساعت ِ دل پاشیدم ! وسایل رفتن آماده است انگار ؛ رونوشت ِ قلبم را برایت یادگاری می گذارم تا در این نعره های نابالغ ِ دنیا ، نجوای عشق را یاد آور ِ گوشهایت بدانی فردا ، سوزنده تر از آتش است برایم هر قدمی ، که تاوان ِ فاصله ها را به روی دیده گانم می دواند !!
