بشنو سخنی ز قلب زارم، دست از طلب تو برندارم تیر تو بخورده بر دل من،عاشق شدم و سپر ندارم میخانهً سینه را چه شوری ست، از مستی جام تو غروری ست دل مرکز جشن و هر سروری ست، گویا خردی به سر ندارم سر می سپرم به شانهً عشق، دل گشته سرا و خانهً عشق اندر دل من جوانهً عشق، ریشه زد و من تبر ندارم آوارهً کوی تو دل من، سرمست صبوی تو دل من در حلقهً موی تو دل من، جان داده و من خبر ندارم