تا چند درين سراي تاريك با رنگ خيال تو نشينم در حسرت وصل تو بگريم در غصه رفتنت ببارم تا چند درين خرابه ي وهم دستان تو را به خواب گيرم احوال تو را ز باد پرسم پيغام تو را ز باد خواهم ترسم كه درين سراچه تنگ تا آخر عمر بي تو مانم در حسرت ديدنت بسوزم از غصه غربتت بميرم گويند كه در ميان مايي اما من چشم بسته خوابم خورشيد نگاه تو عيان است دل از نگه تو بر نتابم گويند كه در ميان مايي آيا بود آنكه دست گيري؟ شيطان همه جا سرود خوان است آيا بود آنكه خشم گيري؟ چشم تو مرا دچار كرده دل برنكنم ز تيغ چشمت برگ گنهم سياه و زرد است جان در نبرم ز تيغ خشمت ترسم كه درين خرابه وهم دور از نظر تو جان سپارم ترسم كه دلم غبار گيرد در حسرت روي تو بميرم...
