گفتم که ای نگارا دریاب حال مارا زین باده محبت پر کن جام مارا گفتا که پرشد ای گل جامت زجای دیگر حالی بکن مدارا احوال خوب مارا گفتم زباده ای نو این جام را بنوشم گفتا دگر چه حاجت, حاجت روا خدارا گفتم شود که روزی روی مهت ببینم گفتا چه کارت آید روی جمال مارا گفتم دهم به جانا , هستی هست جان را گفتا و آشکارا آن دلبر دل آرا کز هست ما عیان شد هستی کل هستی زین پس مکن نیابی جایی که هست مارا
