چه ساده روشنی چلچراغ گم کردیم شبی که در دل طوفان چراغ گم کردیم به جاده های ترک خورده اکتفا کردیم طراوت گذر از کوچه باغ گم کردیم به انتها نرساندیم قصه و حتی شروع راه عبور کلاغ گم کردیم به التهاب عطشناک درد خوشنودیم دلیل معرفت کسب داغ گم کردیم ز بسکه قصه ماندن به گوش ما خواندند از این شنیده ها دل ودماغ گم کردیم به چشم بسته نشستیم کنج دیواری هوای پنجره ی رو به باغ گم کردیم