بالی دهید از قفس خود رها شویم با آسمان سبز شما آشنا شویم ای لیله الرغائب ما وقف یادتان کی می رسد شبی که شبیه شما شویم؟ ازخنده های جبری روزانه خسته ایم بگذار تا همدم شب گریه ها شویم ای جاده ای که زل زده ای بر عصای ما از ما عصا بگیر شاید که پا شویم ما با درون خود گره ای کور خورده ایم همت کنید از گره بسته وا شویم محتاج آینه ایم چون روز روشن است کی منکر حقیقت این ادعا شویم؟ مارا ضریح روی تو دیوانه کرده است آماده ایم تا به جنون مبتلا شویم
