باهیچ کلیدی کلامت باهیچ رمزی رازت نه...قلبی که قفل شد باهیچ باز نمی شود ومرگی که رقص کنان ازدالان هیاهو می گذرد هیچ وقت تورابه من پس نمی دهد تو و آرزوهایی که سیاهی می روند. تا خواستم برسم دستم آن قدرکوتاه شد که به پای زندگی نرسید پرنده ازقفس پرید وشادی پرواز از دهان پری که جامانده بود پیدا بود به کدام تاریک خانه رفت با نگاتیوخاطره اش؟ برای ظهور کدام عکس؟ ازکدام خواب؟