حال دل خداونداچه حالیست این که من دارم گهی غافل زاطرافم گه هشیارم گهی غمگین غمگینم گهی شادم گهی در خواب هم گویی که بیدارم گهی روشن ضمیر من زانوارش گهی گویی زتاریکی چوشب،تارم دلم گاهی لبا لب از امیدی است گهی نومید نومیدم،به دل زارم گهی شاکی زبیماری وتقدیرم زمانی سجده ی شکرش به جا آرم گهی ترسان زخوف آتش قهرم گهی یارب به دل مشتاق دیدارم گهی خاموش چون خاکستری باشم گهی چون شعله ی سوزنده ی نارم گه از پرواز پروانه شوم نالان گهی چون سنگ بی درکم چو دیوارم گهی حیران حیرانم پشیمانم گه سرگردان به دور خود چو پرگارم خداوندا مرا توخود ثباتی بخش کزین حالم چو اعدامی سر دارم
