ای تونور هر مه تابنده ای روشنای چشم هر بیننده ای قله ی کوه ازتوگشته با خبر کزدلش آتش برآرد او به سر شد هوایی در هوایت ماه پیر قد کمان شد او به دام تو اسیر آسمان نام تو برد این رنگ شد کوه از دوری تو چون سنگ شد باد درگوشی به دریا از توگفت کرد طوفان او که نام تو شنفت گل به فرمان تو سرخ وزرد شد نحل با وحی تو دانشمند شد بلبل از عشق تو می خواند سرود میبرد نام تورا هرلحظه رود یوسف از عشقت زلیخایی شده هرزلیخا خود چو لیلایی شده هرسخن از نام تو شد دلپذ یر هرکه دانا تر به دامت شد اسیر کهکشان دور تو گردد در مدار آسمان پیش تو باشد چون غبار هرکسی نام تو را از یاد برد هرچه دارد کشته آن را باد برد زندگی با رنگ تو معنا گرفت شاد آنکس کو به کویت جا گرفت بی تو نیست این زندگی را اعتبار بی تو حققاکرد باید انتحار
