عمرگل ميگويند عمر گل كوتاه است سالهاست گلي در گوشه ي اتاق است با آب ورنگي زيبا ورخي بسيار فريبا چرا گرد او پروانه اي نميگردد يا زنبوري وزوز كنان به او سلامي نمي دهد وشهدي نمي گيرد چرا هيچ بلبلي بر شاخسارش پرواز نمي كند وآوازي نمي خواند نه تابستاني ونه پاييز وزمستاني فصل او هميشه بهار ليك هرگز نميآرد بار خنده بر لبانش خشكيده اين گل است آيا مرده يا زنده هرگز آفتابي نميخواهد هرگز سايه اي نميسازد اورادر خاك ريشه اي نيست در رگهايش اثر از پاي آب نيست عطري از او نتراويد هرگز دلي از او نشكوفيد هرگز دست به برگهايش ميكشم برگهايي خشك وبي روح آه اين گل نيست پس اين رنگ روح نيست جسمي بي روح در قالب گل است اين فريبي از آب وگل است گرد او هرگز نگرديد به رويش هرگزنخنديد نه روحي نه جاني نه پيوندي آسماني نه اورا از وفا نشاني نه او را از وفا نشاني
