انتظار غرامت عشق است تنهایی دوزخ سرد وابستگی ها حس غریبی نیست نا آشنایی اما... انتظار غرامت یک حس بی پروا. خسته تر از ابر های نباریده اسیر هجوم تند باد ترس بی تحمل لحظه های حضورم! شاید آخر امروز شاید فردا شاید امید های واهی ابله! انتظار غرامت عشق و دلتنگی صفای سفره احساس، و بی تابی توهمی مشوش از هراس. تو را چه بنامم ؟؟!! دوست؟!! و دوست واژه ای برای کتمان یک حس. بی تاب دلتنگی مبهمی از پایان یک تپش، دوستت دارم دوست! و جز دوستت دارم هیچ!
