پروانه

مرا مسجد همان میخانه باشد

در آنجا دلبری جانانه باشد

مده واعظ مرا پندی که دیگر

کجا گوش دل دیوانه باشد

خداوندی که دل را آفریده

خودش داند که دل پروانه باشد

تو ترسانی دل من را ز آتش

نمی دانی که آن افسانه باشد
​