با حرف دل من و تو

با حرف دل من و تو، این فاصله شکستیم........ما پای عهد دوستان، تا پای جان نشستیم

غم نامه دل ما ، پیوندش از خدا بود...........هر چند که دستهایمان، از دست هم جدا بود

با هم نوشته بودیم، بر ساحل جدایی..................در این قفس اسیریم، ما عاشق رهایی

ما رنج این اسارت، با جان و دل خریدیم........شاید که روزی هم ما، آخر به هم رسیدیم

گویی دل تو دریاست، من برکه ای حقیرم.............از تابع وجودت، این حد خود بگیرم

آبی ترین خیالی، در کلبه صداقت...............بی هیچ حدود و مرزیست، این پهنه رفاقت

خواستم ز عشق بگویم، اما امان ندادند..........گفتم نشانه اش چیست، راهش نشان ندادند

هر چند که من ندارم، طاقت ز این ملامت..........اما تو هر کجایی، شاد باشی و سلامت

غم از دلم نوشتم، اینگونه بود سرشتم...................هر چه خدا بخواهد، تسلیم سرنوشتم