به شعر نشستن در انزوایی کوچک گرداگردت کارخانه و آدم ها شب پر حادثه و پاهای پر رفتار تو جزیره ای به ورطه آهن یا آهن ها در تو ؟ به شعر اندیشیدن در ازدحام آدم و آهن و خیالت در آونگ به سایه سهماگین جراثقال ها و هول هایل سودا تو به کشتی نشسته ای یا دریا ؟ هم به پندار تو آدمی بر برج های حایل آهن اگر به بادبانیکوچک نماند به بالهای لرزان زنبوری می ماند پر اشتها به شاخه خرما به شعر نشستن در اینجا آرام در حواشی هی ها هو سری به کوچکی شبنمی دلی به هیبت توفان ها
