هر چند ز من تو دوری، مجذوب آن نگاهم با یاد تو من ای دوست، این غم ز دل بکاهم تنها سکوت توان کرد، در پیشگاه نامت حسرت برای من شد، دیدار روی ماهت سلطان آوای دل، آخر ز تو چه گویم ای کاش ز دستان تو، شاخه گلی ببویم ترسم بمیرم ای دوست، دست تو را نگیرم اما ندارد افسوس، با یاد تو بمیرم مهرت همیشه در دل، آری به جا بماند ساقی بدان همیشه، نام تو را بخواند
