ای نقطه های کوچک ای لکه های دور شونده از منظر دریغ ای آهوان کوچنده از مرتع خیال ای نقطه های کوچک در لایه های آجری مغشوش بر پشته های روشن بی خط و نقش و نام در جنگل عمیق تصاویر در ساحل خطوط آبی منشعب دنبال نقطه های کوچک می گشتم ای نقطه های کوچک اما هر گوشه مهره های گرد و درشت در عمق بیشه های بلند دکل ها حایل می شد میان چشمم و سطح مورب منقوش ای نقطه های کوچک آواز اشتیاق چشم پیاده ام بود برگشته از حصار بلند مکعب مشکی در شیب های خرم که عکس میشها با بوته های سبز گلاویز بود و دختران مزرعه غرق لباس های گلبفت با باف ههای سبز علف بر پشت در کوچههای دهکده می رفتند در جذبه ی سرود ای نقطه های کوچک من نقطه های کوچک را می جستم تا زخم ناشناس پیشانی غرورم را در چشمه های ژرف بدایت با آبهای تازه شفا بخشم و گله ی رمیده بزهای خاطره را از هول گرگ های فراموشی به جلگههای ایمن بسپارم و خود به نیمروز عطش در سایه معطر سدری کهن آسوده سر به خشت فراغت بگذارم ای نقطه های کوچک اما هر لحظه زیر چشم مبهوتم بر سطح آن مورب مخطوط بر تپه ها در شیبهای بی گله در لایه های آجری در جذبه ی ترانه ی ای نقطه ها آن لکه های جادو بی وقفه به مهره های گرد و درشت و سیاه و قلعه های مکعب تغییر می پذیرفت و سبزههای پر رمه در منظر مانند آبهای تصور مانند آهوان جادویی از مرز اشتباهم برمی خاست ای نقطه های اما زنجیر داغ خشونت پیچیده دور ساعد جراثقال بر گرده ظریف بکارت می خورد و دیوهای رویین از هر طرف تنوره کشان به دره های بکر بدایت به جلگه ی غزالان و چشمه ها هجوم می آورد
