چه می کنند اینجا این چهره های دیروز این چشم های دیروز این قلبهای پریشب در فردا ؟ کجا می روند این پاهای فردا در دیروز ؟ چه می کنند این واژه های پرسه با چشم و موی مشکی در خیل واژه های با چشم های سبز و با گیسوان بور ؟ خیال و عشق شانه به شانه نفرت و دل کنار فلز چه می کنند این خنده ها که انگار الان از پستو های دلتنگی آمده اند و در خیابان می گردند ؟ چه می کنند این دلتنگی های خندان میان خندان های دلتنگ ؟ های ! وست وود گذارگاه پاهای مردد عصر در عصرهای محقق جادو وست وود نئون ها و کامپیوتر وست وود واژه های مهاجر در ریشخند لیزر که عشق کول به کول نفرت و دل د کنار فلز در طول تو شتابانند و چه شتابی ! که مثل شتاب ریگ است پیش سیلاب های! وست وود ! من چه می کنم اینجا ؟ اما من می روم که لبخندم را به پستوهای دلتنگی برگردانم و حیرتم را بگذارم از زهر کینه کمی سبکتر شود
