برادرم چرا نمیشناسیم ؟ در حیرتم می دانم فرزند مادرمی برادر برادرم و خواهر خواهرم اما نمی شناسم و نمی شناسمت و در حیرتم جانوری گرفتار دور از مامن در قفسی بسیار بزرگ به گذرگاهی میان صداها و چشم های بی عاطفه میان هوس های خام و کودکانی معصوم و ترسان که درس فردای خود را می آموزند رنجاندن و به بند کشاندن را یکی نانی می دهد یکی آتش سیگاری یکی استخوانی و دیگیر لقمه ی زهرآگینی و شلاق که بیرق در اهتزاز این جشن بی امان است تا بیاموزم خویگری را و رقصی را که طبیعتم نیاموخته بود این گونه چه می کنم این جا در این گذرگاه دیوانه کنار برادران دیروزم هم زنجیران امروز و شلاق زنان همیشه ام ؟ و این کودکان معصومی که بکارت خود را در لقمه ی هیجانی خام به من و صاحبان تازیانه به دستم می بازند تا نمره های خوب بگیرند خواهرکم ! بمان این بار می شناسمت با من بمان و بیاموز این را تمامی کوششم این است که نطفه ی مقدس وحش را در خویش پنهان دارم و آن قدر اهلی نشوم که فردا خرگوش ها و بلدرچین ها هم نشناسندم
