کنار واقعه وقتی که مرغ دیروز از خواندن ماند از قلب تو قناری نوبالی برخاست در چشم هات نشست و تحریک اشک را یکریز خواند کنار واقعه ابر افتادی وقتی که واقعه سنگی شد و سنگ ماندی وقتی که سنگ شراع کشید به بندرهای دیروز امروز در قفای واقعه سرو ایستاده ای سبز و جویبار را می پایی که پونه ها و سوسن ها را بر شانه می برد به آینه ی فردا
