ناگهان درختان پارکهای وطن تکاوران سبزپوش دشمن شدند و ما محصور میان برگها و ساقه ها که نیزه و زوبین ها مثل نهال های توفان زده پا در گریز و پا در بند ماندیم چه گذشت ؟ افسوس افسوس سایه ی خنگی و جرعه ی آبی سرد و گذاری فارغ از کوچه باغ ها اما اکنون که تمام درختان وطن دمشنند چه بایدمان کرد ؟ آهای ! حاشیه نشینان کتاب ها و اجاق ها ما برای جنگیدن تفنگ نداریم نه برای گفتن دهانی نه برای زیستن سایه ای نه برای مردن گودالی آی ! یای
