اکنون اگر ننویسم از شقایق نورسته ای درایندهانه ی پل فردا شاید بسیار دیر باشد امروز اگر نگویم آن ستاره ی ناپیدا چه رازناک دمساز یاس برکه ی نزدیک است فردا شاید بسیار دیر باشد مدام و مدام به سنگ پرتاب شده ای فکر می کنم که می رود که به گنجشک فرود آمدن بیاموزد اکنون اگر بر این شقایق نورسته اسرار این دهان هیولا را نگشایم امشب چه دسته گلی بدهم به آبهای کابوس خود ؟
