آن را به نام من کن گنج سیاه سوزان را مگذار سحر ماه برافسایدش آن را به نام من باش تا نسل تابناکی از آتش کهسارهای تاریک را از نو به سایه روشن تشویش انداید و خواب شهر اخته به گردابی از افعی آمیزد از نسل یاغیان قدیمی دارم به فتح باغ تو می آ’م بر بام شو خورشید را به دامن پنهان کن و ماه را کنار پنجره گردن بزن و شمع را بکش شب را به نام من باش آن را به خواب من بخش وان آبدار ژرف عقیقش را مگذار زهر افعی خاکسترش کند گیسو میان پنجره بگذار دارم به فتح خواب تو می آیم
