سایه پروانه ای کنار فاخته پر می زند بر چینه دان ناپیدا بنفش پر سینه میراث بامدادی خورشید های منقرض است با چشمهای رموک ترسان چه می تواند یافت این مسافر از فصل های متروک شعر آمده ؟ درخت های نارنج قیلوله ی نیمروزی تابستان را از بخار های رویا فرا می روند درختی نیست نارنجی نیست تنها سایه ی پروانه ای پیشاپیش منقاری ترسان می چرخد و چاه های دور به کفتر بی جفتی می اندیشند که میل سرو و گنبد ندارند
