پرنده مانده و این خیزران و تاباتاب خوابی که کامل نمی شود نمی نگرد به فراز آبی ها آبی ها خوابی که به خاطر نمی آید و با جوباره ای نازک به بیشه های تاریک می رود گهواره اش همین جاست و گورش این جا که زاده شد در آفاق تیر کمانی کوچک این جا که بر آشیانه خوابید و فرزند زاد در قلمرو مار و لحظه ی دگر بر شانه ی مورچگان که تشییع شود باران خواهد بارید و گوشه ای از آسمان آبی خواهد شد
