ماه ی در آب به سمت نیزارها می خرامد به سمت آوازهای شبانان ماه ی در آب ژرفا را زیبا می کند فریب خورده ی این استخوان جادویی سگی مقیم جاودانه ی اینکرانه ی تاریک است از بیشه های دور طنین نی لبکی می آید طبل دلی ترانه ی غمناک را تقطیع می کند سنگ دلی به غرفه ی دوری سندل می ساید ماه ی در آب به سمت ورطه های خطر می کشاندم ماه ی در آب و زنی در خواب چه زیباست ژرفا چه زیبا و طالب است
