سگ را تنها برای گدایان و یاغی ها می بندند زیرا که بوی ارباب ها همیشه یکی است و آشنا از پلکان مداین فرود می آیم نانی نخواسته بودم تنها فروغ فسفری عدل فراز سردر ایوان چشمان زودباورم را فریفته بود و بر کنار دجله آرام و تلخکام قدم می زنم تنها الاغ های فرتوت تن به سللسه ی عدل می سایند تا خارش جرب را لختی فرو نشانند و آنگاه کنج طویله ای و بافه قصیلی روح فقیر آنها را کافی است سگ را تنها برای گدایان و یاغی ها از بند می گشایند وقتی که سنگ را البته بسته باشند زیرا که بوی ارباب ها و الاغ ها همیشه یکی است و آشنای مشام سگ
