ایمن از تهاجم دشنام و سنگ بی خیال گزمه و گزند دیوانه ای در کوچه های شهر می گردد قفسی است شهر از باران در دست آسمان باران آن سوی تر رباطی مهجور که فرو می تراود از خویش و به چشم زدنی مکرر می کند ویرانه ی باستانی خود را قفسی است باران در دست آسمان تماشاچی تنهایش دیوانه ای است و پسنگاهان که فرود می آیند به هوای آغل گوسفندان و انسان دیوانه نیلوفری است که بالا می رود از درخت شب