پنهان به نیزار آسمان گلی دمیده غایب چشمانمان همین که گنجشکان امان بریده اند از سبزینه همین که فراموش کرده سدر بزرگ سکون درختیش را و مضطرب شده ناگاه کشف دل آدمی وارش را در پیش گنجشکان همین که من دور از تو در کنار تو هستم پیش از سپیده دم و گل های شب گشا پارس می کنند به سمت ماه پنهان به نیزار خدا گل دمیده غایب چشمانم ما
