1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

زنی - فرازمان و زمین

شروع موضوع توسط (̅(َ_̅_̅(َ)ڪے ‏12/5/11 در انجمن اشعار

  1. Sert oğul

    تاریخ عضویت:
    ‏12/11/10
    ارسال ها:
    17,621
    تشکر شده:
    6,352
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    IOG
    زنی که از شمال 1377 می آید
    برهنه می کند مویش را در تالاب هنوز اندکی آبی
    و می تاراند ماهی هایی را که در قواره ی کرمینه
    عمر هزاران ساله یافته
    باستانی شده اند
    اما هنوز سنگواره ، نه
    گذشته ، در جنوب 1310 مرده است ؟
    جوبارکی که : بسی کند و کاوید و کوشش نمود / کز آن سنگ خار راهی برگشود
    گذشته از زیر پیکره ی صخره ی من
    تا گذشته باشد از من صخره سوی سر بالایی زمین و زمان و
    رسیده باشد - شاید - به آینده
    که در شمال 1377 واقع است و واقع نیست
    نیست ، چون که از آن سوی قطب دوباره به سمت جنوب 1310 می رود
    تا باز
    از زیر هزارها من صخره عبور کند
    و دور بزند هزارها 1377 را
    زنی که از جنوب و شمال 1310 و 1377 عبور کرده ، در میانه راه
    هزارها بار مویش را
    در آبهای کهنه و
    نوزاد برهنه کرده گرچه روسری مشکی دارد حالا
    هزارها ماهی پیر کوچک را برخیزانده
    پوده های باستانی برکه ها
    هزارها شاعر مرده را رستاخیزانده از هزار گورستان
    گاهی گورستان و گاهی گلزار و
    حالا پارک و فردا
    زنی که از شمال 1377 آمده
    یک بار در جنوب 1310
    مرا
    ملاقات کرده گذشته ز من صخره
    تا دوباره برسد به صخره ی من به سنگ آخری من
    که از کناره اش همیشه علف های سبز سیراب بر می خیزد از آبیاری گریه ها