در ازدحام نئون ها و نورافکن ها مژدگانی سپیده دم می خواهد از ما این خروس خسته ی ناپیدا ؟ شب از روز روشن تر است با این همه چراغ و برج های شعله ور که نو به نو گذاشته می شوند در جابه جای شهر با خرتوم جراثقال ها شب از روز روشن تر ست و می توان به آسانی سوزن گمشده ی روز را پیدا کرد در کوک های در رفته ی شنل آسمان کهنه از بخیه جای کهنه ی دب اکبر ش پس این خروس سر سخت مژدگانی کدام سپیده می خواهد از ما ؟ و ما که نوبتی خود را گم کرده این میان دیشب و فردا و خانه را هم در کارخانه گم کرده ایم و قرن هاست فرقی نمی گذاریم بین حقیقت و افسانه چراغ یا سپیده یا نیمروز چه می دهد به ما ؟ و تو ، خروس خسته ی فرسوده سپیده یا سحر را می خواهی چه کنی حالا که خوب می دانی بر آستانه ی 2000 آواز هر خروس جوان جشن زاد روز خنجر پیری است همسایه ی گلوی تو ؟
