که بادها دیگر اردی بهشت بار نمی کنند که قافله بی نافه می رود از تبت و شعر پنهان می رود از حافظ در شمشادها قرن سکوت پر از هیاهو که پیامبران می گریزند از کوه و بو اعلام خطر نمی کند به آهو قرن اعلام مرگ شب از ویروس روز و انحلال روز در زهر تابناک شب که جا عوض کرده اند چراغ و کوکب قرن خونریزی شدید فلسفه و بند نمی آید به هیچ تدبیر خون از دماغ اشراق و چیزها و اخبارشان چیزی شبیه زلزله و سیل ، در خانمان عاطفه و فکر که از کرده شان ابا می کند و چشم که نمی خواهد ببیندش دیگر اینگتنازیوی فرورفته در شاخ ورزو را و ایگتنازیو سیلونه که می گویند جاسوس موسیلینی از آب درآمده و براردوی قهرمان چه فریبی خورده و اجتهاد می کند قاتل بی سواد قلم که تمامی شاعران باید بمیرند در گردنه که بادها دیگر اردی بهشت بار نمی کنند که شعر نمی نویسد دیگر دست و دست نمی دهد شعری از مژگانی خیس و مست قرن قرن چه افتاده است آخر بگویید چه افتاده است ؟
