شهر دیوانه ای تمام عیار است و سوسک های فربه ما بعد انفجار قطار قطار برای بلعیدن یک دیگر دنبال می کنند هم را من اما ماسه زارانی دیده ام که هنوز رؤیای بر باد رفته ی جنگل ها و دلک خرد زنبق ها را در هاضمه ی ذهن خوش ورز می دهند شهر دیوانه ای سرسام گرفته است خیابان ها زیر چرخ های هراسان پس می کشند و به ابتدای خود بر می گردند و ماشین ها یک دیگر را چنان دنبال می کنند که انگار هر یکی نشمه ی آن دیگری را قر زده است اما من کویرهایی می شناسم که شترهای تیر خورده ، زیر بار تریاک به خون درغلتیده اند و مردی در هندوکش و دختری در میامی از غصه آه می کشند شهر دیوانه ای به زنجیر افتاده است بزرگ راه ها چونان کمندهای بی شمار گاوبازان ماهر بر اندام ساختمان ها و فروشگاه ها پیچیده اند من اما در همین شهر از بوستانی گذشتم و عشق را دیدم که ناگهانی از پس نارونی در آمد با دامن گلی رنگ و بی عینک آفتابی و لبخندی به سمت قلب شاعر هفتاد ساله ای شلیک کرد و هوا ناگهان بارانی شد
