تردید ندارم همین جا بود کنار کنده ی از بن بریده ی همین بلوط که حالا جراثقال ها کارخانه ی شقایق کشی کنار جیک خانه ی جوجه کشی راه انداخته اند حالا هم تو کمی دیر آمده ای فقط و می گویی تقصیر خروس نبود آخر سرش را بریده اند و ساعتم هم .... که ندارم اما گلزردها و چکاوک ها یک سره به صداقت تو گواهی می دهند و رگ های من هم حتی حالا که رفته ای با آن ابرک سفید مثل ریش چینی ها بالای حجم سفید جاری ات جاری ، نم ریزان اما تو ای چکاوک ای نواده ی آن خوانای بالایی قدیم تو شهادت بده که من بوسه ای نگرفتم به لبانم اشاره نکن فقط کمی تمشک وحشی خورده ام و باد کمی گرده ی نرگس به چشمم ریخته