و شمایل آن درخت که افتاد چه قدر شبیه افتادن کسی بود که آمده بود کویر را جنگل کند اما تکلیف تو ای اسب همین بود که بی سوار از تنگه برگردی و عشیره را به شیون فراخوانی ؟ و اسب بی سوار چه قدر شبیه سوار بی اسبی است تنها میان حلقه ی قاتلانش تا آن گاه که به تابوت گلپوش زخم های خود خوابیده ناگاه شیهه کشان اسبی سیاه فرابرسد سم بکوبد بالای سر سالار زخم ها و به جوش آوردن خون طایفه را با این همه چه قدر این تبر افتاده یادآور آن سوار برخاسته است آن سرو
