ناگهان جلاب وسعت پشته را تلاطم داد و هزاران هزار شاخ بلند در فضا طرح بست و هزاران هزار چشم زلال در فضا مثل شیشه پاره شکست دست بر ماشه سینه با قنداق دلم آشفته گشت و خون انگیخت از سرانگشت نفرتم با خاک خون صد پازن نکشته گریخت چه شکوهی ! درود بر تو درود با شک استاده قوچ پیشاهنگ دورت آشفتگی ز برکه چشم ای ستبر بلند کوه اورنگ کورت از گرده چشم خونی گرگ دورت از جلوه خشم یوز و پلنگ به نیاز قساوتم هی زد زینهار توارثی ز اعماق خود گوزنی تو ها ! مباد ! افسوس تپش سینه ریخت در قنداق پنجه لرزید روی ماشه چکید شعله زد لوله کبود تفنگ پشته پر شکوه بی جان شد غرق خون ماند قوچ پیشاهنگ
