به پرنده های جنگل گیلان پیغام دادم که در نماز سحرگاهی و در ملال تنبلی آبسالی جاوید گنجشک های تشنه دشتستان را در یاد داشته باشند باور کنید ! دنیا اسب رهوار خسته ای نیست که بی سوار سوی آخورش روانه کنند دنیا پرنده ای نیست از قله های برهنه وحشی جنوب که جفت مهربانش را از آشیانش از روی گنج پر تپش بیضه ها بر سفره شغالان بگذارند در گرگ و میش مبهم پاییز از آبهای پر گره صبحدم بپرس که صخرههای دره دیزاشکن یاد آوران لال چه خشم و خروش ها عبوسی از کلانمدیهایی بودند که نان ارزان را هرگز برای خویش نمی خواستند دهقان دشت های تشنه دهقان تشنگی ها دهقان خشکسالی های جاویدان و آبسالی های ده سالی یکبار در نیمروز دیروز بیل بلند تو خورشید را به قافیه پیروزی در شعر من نشاند و دست پینه بسته تو امروز با بافه های فربه گندم منظومه بلند برکت خواند
