گل سفید بزرگی در آب شب لرزید گوزن زرد شهابی ز آبخور رم کرد کبوتران سفید از قنات برگشتند بهار کاشی گنبد دوباره شبنم کرد درخت زندگی از دود شب برون آمد که بارور شود از خوشه های روشن چشم که ساقه ها بگشاید بر آشیانه مهر که ریشه ها بدواند به سنگپاره خشم درخت مدرسه پر بار و برگ و کودک شد درخت کوچه که ناگاه برگ و باد آشفت پلنگ خوفی در کوچه ها رها گردید گل سیاه بزرگی در آفتاب شکفت
