آنک سوارهای شنل پوش وحشتزده در سنگلاخ سربی در خط ارغوانی آتش بر آب می تازند آنک هزار قایق چابک پاروزنان تاراجگر عشاق طاقه های غنیمت را به دودناک سوختگی می برند قصر بزرگ خورشید در ملتقای آب و افق آتش گرفتهاست آنک هزار قافله ماهی از قحط سال مزرعه های آب مردارهای سوخته رنگ و نور را راهی دراز می سپرند آنک درخت های دراز ابر با برگ های شعله ور آنک پرندگان هراسان و دربدر آنک شکوه حادثه در آه دردناک فضا آنک شب دگر اینک شب زمردی ژرف با آسمان اطلسی بی قرار اینک شب شکفته ساحل نمناک از تنفس ممتد مد اینک شب زمردی آینه ای آسنه بر امتلا مد نگاه تو اینک شبی سبکتر از آه ز اقصای ژرف مشرقت ای آینه اینک طلوع لرزنده هلال طلایی ماه اینک نهالهای بلند ستاره اینک پرنده های نجیب اشاره اینک شکوه حادثه در مد یک نگاه اینک دوباره آه
