آن تشنه جوان از بوی ما رمیده آهوی بدگمان شاید هنوز با گردن سفید بلندش بر تپه غروب نزدیک یورت خلوت ما ایستاده است شاید هنوز شامه سپرده است به بوهای ناشناس و گوش داده است به اصوات دور دست
