معلوم نیست باد از کدام سو می آید خورشید را غبار دهشت پوشانده است و ابرها به ابر نمی مانند مثل هزار گله حیران بی آبخور و مرتع بی چوپان مثل هزار اسب یله با زین و برگ کج شده در میدان یال افشان مثل هزار برده محکوم عریان در کوچه های زنجیر سرگردان گهگاه از اوج های نزدیکی با قطره های تلخ و گل آلودش می افتد باران معلوم نیست باد از کدام سو می آید پیداست اما که اضطراب حادثه قریه را در دام سبز جلگه به بازی گرفته است