ای همه هستـــی مرا، زین قــفــس آزاد کن دل شده خون زین سکوت،حال تو فریاد کن همچو سیـاوش که شد ، از دل آتــش برون دوزخ طوفـــانی ام ، جــنَّـت ـ ِ آبــــــاد کن گفت مرا تا که من ، عاشــق و زارت شوم همچو عقـــابی بیا ، رقـص تو در بـــاد کن باز که رفت از بــَرَم ، بال و پـــرم را ندید ای دل من گریـــه از ، دوری ِ صیـــاد کن بغض ِ گلو گیر ِ دل ، قامت ِ کوهم شکست کوه ِ فرو ریخته ! نالــــه چو فرهـــــاد کن ماه ِ دلــــم می رود ، در غـــم ِ تنهایی اش در پس ِ این شـام ِ تـار ، گاه ز ِ او یــاد کن بر دل ِ " دلگیر ِ" من ، زخم ِ هزاران جفا جان و دلم را بگیــر ، روح مرا شـــاد کن
