تو از تبار کویر من از دیار افلاطون می آیم از دیار سقراط آسمان آنجا هم لاجوردی عموم خصوص من وجه آبیست... و تو آنجا سالبه به انتفاع موضوعی من خودم نیستم حلم هستمو نیستم من گمم گمم درون نفس هایی از انوار اسپهبدی جایی دورن نشعه ذهن سهروردی جایی دورن کاسه شیر ملاصدرا تا شاید نمی از دقایق سکوتش را بشنوم منطوق مرا مفهوم تو نمی شکند و سکوت من در این مکان برهان خلف است سوفستایی من !
