مردم از غصّه در اين خــــــانه مرا يادي كن خسته ام از همه كاشـــــــــــــانه مرا يادي كن شمعم و باز به اين روشــــــني ات مي سوزم ز بـــــــراي دل پـــــــروانه مــــــرا يادي كن عقل و دين داده ام اينجا كه جــــــــنونم برسيد شــــــادي اين دل ديـــــــوانه مـــــرا يادي كن مي زنم مي همه شب خاطر خوش نقش تو را مســـــــتم و در كف ميـــــــخانه مرا يادي كن هوشم از سر شد و اين جـــــــــان خرابم مانده مســـــــتم از آخـــــــر پيمــــــانه مرا يادي كن مرغ آن جان توام تا ســـــــــر آن كوي وصال جــــــلد اين بامــم و يك دانه مـــــــرا يادي كن خاك سردم شده منزل چه زنم لاف امــــــــــيد حمدي ام گو و به اين خـــــــــانه مرا يادي كن
