يادگار جواني

آفـــــــــــتاب رخ تو ديدم و پر نور شدم

خط گيسوي تو را ديدم و مخمـــور شدم


تيغ حرمـــــان بزدم بر رخ اين ديده و دل

به ره عشق توام اين همه مــــــجبور شدم


دل ماتم زده از هجر تو خون شد همـه تا

مه سيـــــــماي تو را ديدم و برسور شدم


منم آن بنده ي عشقت که به افلاک و زمين

سخن دل همه راندم که چو منـــصور شدم


مي هجران به کف وخون دل و ديده روان

چه بگويم که درين حادثه مـــــــعذور شدم


دل امـــــــيد و سر واله و شــــــــــيدا بنگر

که همه غــــــــم زدم و در ره مستور شدم

​